Μύθοι...

Υπάρχουν πολλοί μύθοι σχετικά με το ρόλο του θεραπευτή και την άσκηση της ψυχοθεραπείας. Κάποιοι γεννήθηκαν από την αρχική παρουσίασή της και την αποκλειστική ενασχόληση της με τις σοβαρές ψυχικές διαταραχές, άλλοι από τον τρόπο που προβάλλεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τον κινηματογράφο, και άλλοι από τη γενικότερη έλλειψη γνώσης και εμπειρίας για το τι συμβαίνει στα πλαίσια μιας ψυχοθεραπευτικής συνεδρίας.

Η έννοια «Ψυχολόγος», είναι ιδιαίτερα φορτισμένη, καθώς πραγματεύεται αδυναμίες της ψυχής, που αποτελεί το κέντρο της ύπαρξής μας. Γι’ αυτό και εγείρει ποικίλες αντιδράσεις, άμυνες και γνωστικά σφάλματα, που καθιστούν απωθητική την δέσμευση σε ένα ψυχοθεραπευτικό ταξίδι, καλύπτοντας τον ασυνείδητο φόβο του ανθρώπου πως ενδέχεται να αποδειχθεί διαταραγμένη η βάση της ψυχικής του ισορροπίας.

«…Αν επισκέπτομαι ψυχολόγο, σημαίνει ότι είμαι τρελός…»

Αυθαίρετη εξαγωγή συμπερασμάτων

       Είναι αλήθεια ότι όλοι οι άνθρωποι αντιμετωπίζουμε στο δρόμο μας δυσκολίες και προβλήματα ψυχολογικής φύσης που, ασφαλώς, δε μας κατατάσσουν στην κατηγορία των τρελών. (αν πράγματι, υπάρχει τέτοια…!). Το άτομο που αναζητά θεραπεία είναι πιθανότερο να είναι περισσότερο υγειές από κάποιον που εξακολουθεί να διαιωνίζει δυσλειτουργικούς τρόπους αντίδρασης και συμπεριφοράς στην καθημερινότητά του. Έχει κάνει το πρώτο βήμα για να πάρει βοήθεια σε μια κατάσταση που νιώθει παγιδευμένος.

       Στην πραγματικότητα αποδεικνύει πως έχει το θάρρος και τη δύναμη να φροντίσει τον εαυτό του και να πάρει την ευθύνη να επιλύσει τα προβλήματά του. Είναι μια λογική και υπεύθυνη απόφαση να ανακαλύψει τα άγνωστα κομμάτια του εαυτού του, που σχετίζονται άμεσα με τις παρούσες δυσκολίες του. 

       Γιατί, λοιπόν,  να χαρακτηρίζεται τρελός αντί για προνοητικός; Παρόλα αυτά, η προκατάληψη παραμένει…

 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 5 από 5