Μύθοι...

Υπάρχουν πολλοί μύθοι σχετικά με το ρόλο του θεραπευτή και την άσκηση της ψυχοθεραπείας. Κάποιοι γεννήθηκαν από την αρχική παρουσίασή της και την αποκλειστική ενασχόληση της με τις σοβαρές ψυχικές διαταραχές, άλλοι από τον τρόπο που προβάλλεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τον κινηματογράφο, και άλλοι από τη γενικότερη έλλειψη γνώσης και εμπειρίας για το τι συμβαίνει στα πλαίσια μιας ψυχοθεραπευτικής συνεδρίας.

Η έννοια «Ψυχολόγος», είναι ιδιαίτερα φορτισμένη, καθώς πραγματεύεται αδυναμίες της ψυχής, που αποτελεί το κέντρο της ύπαρξής μας. Γι’ αυτό και εγείρει ποικίλες αντιδράσεις, άμυνες και γνωστικά σφάλματα, που καθιστούν απωθητική την δέσμευση σε ένα ψυχοθεραπευτικό ταξίδι, καλύπτοντας τον ασυνείδητο φόβο του ανθρώπου πως ενδέχεται να αποδειχθεί διαταραγμένη η βάση της ψυχικής του ισορροπίας.

«…Έχω ανθρώπους δίπλα μου, που μπορούν να μ’ ακούσουν. Δε χρειάζομαι ψυχολόγο…»

Εκλογίκευση

       Σίγουρα όλοι έχουν δίπλα τους ένα οικογενειακό ή κοινωνικό περιβάλλον που συνθέτει ένα συναισθηματικό και υποστηρικτικό πλαίσιο, και που συνήθως, μοιράζονται με αυτό σκέψεις και προβληματισμούς τους. Κάποιες φορές, όμως, καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε καταστάσεις που κρίνουμε πως δεν μπορούμε να διαχειριστούμε από μόνοι μας, αλλά φαίνεται δύσκολο να εκμυστηρευτούμε στους άλλους, είτε λόγω της προσωπικής τους εμπλοκής σε αυτά που βιώνουμε, είτε επειδή η καλοπροαίρετη βοήθειά τους αποβαίνει άκαρπη ή, στη χειρότερη περίπτωση, δημιουργεί περαιτέρω προβλήματα!

       Ο ψυχοθεραπευτής έχει απόσταση από το πρόβλημα, που του δίνει μια αντικειμενική οπτική και την ικανότητα να αντλήσει από την εμπειρία και τη γνώση του όλες εκείνες τις τεχνικές που απαιτούνται για να βοηθήσει, με σεβασμό και φροντίδα, το άτομο να εξερευνήσει την ουσιαστική πηγή των προβλημάτων του.

       Έχει εκπαιδευτεί για να σε ακούσει με τρόπο διαφορετικό απ ότι σε ακούν οι φίλοι σου. Το να σε ακούει κάποιος σημαίνει κάτι παραπάνω από το να κάθεται σιωπηλός. Απαιτεί τεχνικές ενεργητικής ακρόασης, δηλ της ικανότητας να ακούει πίσω από τις λέξεις και συνεργάζεται μαζί σου για να εμβαθύνεις περισσότερο στο θέμα που σε απασχολεί, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει την αίσθηση ότι εισακούγεσαι σε ένα πλαίσιο ενσυναίσθησης και αυθεντικού ενδιαφέροντος. Σου παρέχει ένα πλαίσιο ασφάλειας για να βρεις ο ίδιος τις απαντήσεις σε προβλήματα που σε απασχολούν, χωρίς να σε απορρίψει ή να σου επιβάλλει το δικό του τρόπο σκέψης.

       Αυτές είναι επαγγελματικές δεξιότητες που υπερβαίνουν τους κανόνες της απλής κοινωνικής συναναστροφής.

 

«…Οι τραυματικές μου εμπειρίες μ’ έχουν σημαδέψει. Αποκλείεται να αλλάξω τώρα…»

 

Υπεργενίκευση

       Ο άνθρωπος είναι εγγενώς  δημιουργικό και προσαρμοστικό ον, οπλισμένο με ποικίλες δυνατότητες που τον βοηθούν να επιβιώνει στον αγώνα της ζωής. Οι αρνητικές εμπειρίες που κουβαλάμε από το παρελθόν μας δημιουργούν βαθιά παγιωμένες πεποιθήσεις σχετικά με τον εαυτό, τον κόσμο και το μέλλον, συνθέτοντας κάποια «σενάρια ζωής» από τα οποία φαίνεται αδύνατο κάποιος να παρεκκλίνει.

       Ωστόσο, τα τραύματα μπορούν να επουλωθούν, αν φέρουμε στο φως αυτές τις έμφυτες δυνάμεις μας, που θα υποστηρίξουν τη θέληση μας να αλλάξουμε τους μαθημένους τρόπους συμπεριφοράς. Η δυνατότητα της αλλαγής είναι πραγματική, αλλά απαιτεί προσπάθεια και χρόνο, με πρώτο σταθμό την αντιμετώπιση αυτής της δυσλειτουργικής πίστης, που αποτελεί εμπόδιο, όχι μόνο για την πρώτη επίσκεψη στο γραφείο του θεραπευτή, αλλά και για την πορεία της ψυχοθεραπείας.

 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 4 από 5