«όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή Και όλοι οι άντρες και οι γυναίκες κυρίως ηθοποιοί έχουν τις εξόδους τους και τις εισόδους τους και ένας άνθρωπος κατά τη διάρκεια της ζωής του παίζει πολλούς ρόλους»
Shakespeare

       Κάθε ψυχοδραματική συνεδρία ακολουθεί τη συγκεκριμένη διαδοχή 3 σταδίων:

  • Προθέρμανση για τη δράση,
  • Εκδραμάτιση,
  • Μοίρασμα.

       Στη διάρκεια της προθέρμανσης, ανακεφαλαιώνονται οι κανόνες της εχεμύθειας και της εμπιστευτικότητας και εδραιώνεται το κλίμα εμπιστοσύνης και ασφάλειας, που είναι απαραίτητο για να ακολουθήσει η δράση. Αυτό σημαίνει, μέσα από μια σειρά τεχνικών και ασκήσεων, τα μέλη της ομάδας ενθαρρύνονται να επικαλεστούν τον αυθορμητισμό και τη δημιουργικότητά τους, ώστε να προετοιμαστούν για τη διερεύνηση του θέματος που θα αναδυθεί στη συγκεκριμένη συνεδρία. Ο βαθμός ετοιμότητας των μελών θα προσδιορίσει και την επιλογή του «πρωταγωνιστή» της δράσης. Το θέμα της εκδραμάτισης προτείνεται από ένα ή περισσότερα μέλη και επιλέγεται σύμφωνα με τις ανάγκες της ομάδας.

       Κατά την φάση της εκδραμάτισης, ο θεραπευτής κατευθύνεται με τον πρωταγωνιστή στην ψυχοδραματική σκηνή, δηλ στο χώρο όπου θα αναπαρασταθεί το πρόβλημα που αντιμετωπίζει, και διαμορφώνουν από κοινού το «θεραπευτικό συμβόλαιο», με άλλα λόγια, την πτυχή της ζωής του στην οποία θα επικεντρωθούν στη συγκεκριμένη συνεδρία.

       Η εκδραμάτιση περιλαμβάνει 4 σκηνές, που κινούνται, διαδοχικά, σε τρείς χρόνους, παρόν, παρελθόν και μέλλον:

       1η σκηνή: όπου αναπαρίσταται η δυσκολία που αντιμετωπίζει ο πρωταγωνιστής στο παρόν. Στο «εδώ και τώρα». Εδώ διαφαίνεται η σύνδεση του ψυχοδράματος με το συμπεριφορισμό, καθώς επιχειρείται η λειτουργική ανάλυση της αντίδρασης του πρωταγωνιστή στην κατάσταση που αντιμετωπίζει.

       2η σκηνή: έλεγχος κατά πόσο η παρούσα δυσκολία, υπήρχε σε παρόμοιες συνθήκες και στο πρόσφατο παρελθόν. Είναι ο τρόπος να ελεγχθεί, αν ο πρωταγωνιστής, ουσιαστικά, αναπαράγει μαθημένα μοτίβα συμπεριφοράς που αποδεικνύονται δυσλειτουργικά και τον καθηλώνουν σε πάγιες αντιδράσεις.

       3η σκηνή: είναι η αναπαράσταση σκηνής από την παιδική ηλικία, ως απόπειρα να ερευνηθεί η πηγή του προβλήματος ή τα μηνύματα που δέχτηκε κατά την παιδική ηλικία και καθόρισαν το «σενάριο ζωής» του, τον τρόπο που διαμορφώθηκαν οι αξίες, οι πεποιθήσεις και ο τρόπος αντίδρασης σε καταστάσεις που συναντά στο δρόμο του. Μέσα από την επίγνωση των αιτιών της συμπεριφοράς του οδηγείται στην κάθαρση, δηλ την εκφόρτιση απωθημένων και καταπιεσμένων συναισθημάτων του και απελευθερώνεται από το βαρύ φορτίο τους. Εδώ, το ψυχόδραμα δανείζεται το θεωρητικό υπόβαθρο της ψυχανάλυσης.

       4η σκηνή: μετά την κάθαρση και με την ενόραση που προσέφερε η προηγούμενη σκηνή, οδηγούμαστε στην επανάληψη της 1η σκηνής, ενθαρρύνοντας τον πρωταγωνιστή να δοκιμάσει ένα καινούριο τρόπο να διαχειριστεί τη δυσκολία που αντιμετωπίζει στο παρόν. Η σκηνή αυτή, ουσιαστικά, επισφραγίζει τη βασική φιλοσοφία του ψυχοδράματος, την αναγέννηση της έμφυτης δημιουργικής και αυθόρμητης πράξης. Προσφέρει την αποδέσμευση από μαθημένους τρόπους συμπεριφοράς και δίνει την ευκαιρία για πειραματισμό σε νέους τρόπους αντίδρασης, χωρίς να υπάρχουν συνέπειες για τυχόν λάθος επιλογές. Επικαλείται την ικανότητα του πρωταγωνιστή να επιλέξει συνειδητά και να διαχειριστεί με εναλλακτικό τρόπο τις δυσκολίες του. Με άλλα λόγια, εκπαιδεύεται σε ένα νέο τρόπο ύπαρξης, που θα εφαρμόσει στο μέλλον. Το ψυχόδραμα, σ' αυτή τη σκηνή, συγγενεύει με τη γνωστική προσέγγιση.

       Καθ' όλη τη διάρκεια της δράσης τα μέλη της ομάδας είναι βοηθοί του θεραπευτή, καθώς δεν παρακολουθούν παθητικά τα δρώμενα, αλλά εμπλέκονται σε αυτά, παίρνοντας ποικίλους ρόλους στην εκδραμάτιση, που προσδιορίζονται από τις ανάγκες του πρωταγωνιστή και της ροής της δράσης.

       Στο τέλος του ψυχοδραματικού ταξιδιού, ο πρωταγωνιστής επιστρέφει, σωματικά και ψυχολογικά, στην πραγματικότητα της ομάδας και ακούει τα μέλη, που μοιράζονται μαζί του σκέψεις και συναισθήματα που προκλήθηκαν από τους ρόλους που κατείχαν στη δράση, αλλά και προσωπικές τους εμπειρίες, αντίστοιχα βιώματα ή αναμνήσεις που συνδέονται με όσα διαδραματίστηκαν στην ψυχοδραματική σκηνή.