«Ο θυμός είναι ένα οξύ που κάνει περισσότερη ζημιά στο δοχείο που το περιέχει, παρά σε οτιδήποτε χύνεται.»
Μάρκ Τουέιν

elegxos_thimou       O θυμός αποτελεί φυσιολογική ανθρώπινη αντίδραση που προκαλείται από αδυναμία του ατόμου να διαχειριστεί λογικά και ψύχραιμα την κατάσταση που βιώνει. Προκαλεί επιθετικές αντιδράσεις, λεκτικές ή σωματικές, που κατευθύνονται προς έμψυχα ή άψυχα αντικείμενα με σκοπό την εκδίκηση ή την τιμωρία. Σε έντονες και ανεξέλεγκτες εκρήξεις θυμού, ενδέχεται να απειλείται η ασφάλεια των άλλων ή και του ίδιου του εαυτού.

       Ο θυμός είναι η απάντηση στην ενδεχόμενη απειλή της ύπαρξης και στο συναίσθημα της απογοήτευσης που αναδύεται, όταν το άτομο εμπλέκεται σε μια συνθήκη στην εξέλιξη της οποίας έχει απόλυτη έλλειψη ελέγχου.

       Σε πολλές περιπτώσεις, ο θυμός προκύπτει από κοινωνικά ερεθίσματα. Όταν αναγνωρίζουμε ότι ο άλλος έχει πρόθεση να μας βλάψει ή να μας υποτιμήσει. Όταν βιώνουμε άδικη μεταχείριση ή κριτική, εξαπάτηση, προδοσία, αχαριστία ή εκμετάλλευση από τους άλλους.

       Στην ουσία, αποτελεί ένδειξη χαμηλής αυτοεκτίμησης, καθώς ακόμα και όταν φεύγει ο θυμός, το άτομο εξακολουθεί να είναι θυμωμένο με τον εαυτό του για τις πράξεις του, και βασανίζεται από αυτοκατηγορίες, τύψεις και ενοχές.

       Στο προστατευμένο πλαίσιο της θεραπείας ο αναλυόμενος ενθαρρύνεται να εκφράσει το θυμό του ελεύθερα, ώστε, πρωταρχικά να απαλλαγεί από την εσωτερική ένταση που προκαλούν αυτά τα συσσωρευμένα συναισθήματα. Στην πορεία της ψυχοθεραπείας, γίνεται προσπάθεια να αναλυθούν οι σκέψεις που οδηγούν στις εκρήξεις του θυμού και να διερευνηθούν τα συναισθήματα φόβου και θλίψης που υπάρχουν στη βάση του.

Φόβος είναι η αρνητική συναισθηματική αντίδραση, η οποία δημιουργείται ως απόκριση σε συγκεκριμένη εξωτερική απειλή, που γίνεται αντιληπτή συνειδητά.

Ωστόσο, ως επίμονος φόβος ή η φοβία ενός αντικειμένου ή μιας κατάστασης, χαρακτηρίζεται μια συνθήκη κατά την οποία δεν υπάρχει αντικειμενικός κίνδυνος που να δικαιολογεί τη φοβική αντίδραση, ή ο κίνδυνος είναι πολύ μικρότερος, στην πραγματικότητα, από τις διαστάσεις που του αποδίδονται. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η έκθεση στο φοβικό ερέθισμα προκαλεί υπερβολικό άγχος που ενδέχεται να πάρει και τη μορφή του πανικού.

Οι συνηθέστερες μορφές φοβίας είναι:

Ø  Ειδική φοβία

Ø  Αγοραφοβία

Ø  Κοινωνική φοβία

Ø  Κλειστοφοβία

Ø  Νοσοφοβία κτλ

Οι φοβίες περιορίζουν πολύ τη ζωή του ατόμου, καθώς παρεμβαίνουν σε όλους τους τομείς της λειτουργικότητάς του (εργασία, κοινωνικές σχέσεις, κτλ). Η αποτελεσματικότητα της ψυχοθεραπείας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τρόπο που δημιουργήθηκαν. Αν είναι αποτέλεσμα τραυματικής εμπειρίας, αν χρησιμοποιούνται ασυνείδητα στην προσπάθεια αποφυγής συγκεκριμένων καταστάσεων, ή αν είναι περισσότερο σύνθετες και, στην ουσία, λειτουργούν ως απόπειρα μετατόπισης του άγχους.

Μέσα από μια σειρά θεραπευτικών στρατηγικών, θα εμβαθύνουμε στην πραγματική αιτία του φόβου και θα εκπαιδευτούμε σε τεχνικές σταδιακού ελέγχου του.