Μύθοι...

Υπάρχουν πολλοί μύθοι σχετικά με το ρόλο του θεραπευτή και την άσκηση της ψυχοθεραπείας. Κάποιοι γεννήθηκαν από την αρχική παρουσίασή της και την αποκλειστική ενασχόληση της με τις σοβαρές ψυχικές διαταραχές, άλλοι από τον τρόπο που προβάλλεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τον κινηματογράφο, και άλλοι από τη γενικότερη έλλειψη γνώσης και εμπειρίας για το τι συμβαίνει στα πλαίσια μιας ψυχοθεραπευτικής συνεδρίας.

Η έννοια «Ψυχολόγος», είναι ιδιαίτερα φορτισμένη, καθώς πραγματεύεται αδυναμίες της ψυχής, που αποτελεί το κέντρο της ύπαρξής μας. Γι’ αυτό και εγείρει ποικίλες αντιδράσεις, άμυνες και γνωστικά σφάλματα, που καθιστούν απωθητική την δέσμευση σε ένα ψυχοθεραπευτικό ταξίδι, καλύπτοντας τον ασυνείδητο φόβο του ανθρώπου πως ενδέχεται να αποδειχθεί διαταραγμένη η βάση της ψυχικής του ισορροπίας.

«Η φαρμακοθεραπεία είναι γρηγορότερη λύση και περισσότερο αποτελεσματική.»

       Είναι αλήθεια ότι το να λύνουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε είναι χρονοβόρα και επίπονη δουλειά. Και είναι, επίσης, αλήθεια ότι σε σοβαρές ψυχικές διαταραχές, η χρήση ψυχοτρόπων ουσιών είναι απαραίτητη για να φτάσει ο ασθενής σε ένα κανονικό επίπεδο λειτουργικότητας, προκειμένου να μπορεί να ανταποκριθεί σε οποιουδήποτε είδους ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης.

       Τα φάρμακα ανακουφίζουν από τα συμπτώματα μιας κρίσης, αλλά δεν μπορούν να εξαλείψουν τις πραγματικές αιτίες της. Αντιμετωπίζουν το πρόβλημα επιφανειακά. Έτσι, η διάρκεια των αποτελεσμάτων της φαρμακοθεραπείας είναι αμφίβολη μετά το τέλος της χρήσης της.

       Η διερεύνηση των πραγματικών αιτιών των προβλημάτων μας γίνεται σε βάθος, και απαιτεί χρόνο, καθώς εκτυλίσσεται αργά, βήμα – βήμα, αλλά διασφαλίζει περισσότερο αξιόπιστη και έγκυρη αλλαγή στον τρόπο σκέψης, στις βαθιά θεμελιωμένες πεποιθήσεις, που ουσιαστικά αποτελούν την πηγή των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε.

 

«…Αν ξεκινήσω ψυχοθεραπεία, θα διαρκέσει πολύ. Δεν έχω τόσο χρόνο να διαθέσω…»

       Η διάρκεια της ψυχοθεραπείας ποτέ δεν είναι η ίδια για όλους, καθώς το χρονικό της διάστημα προσδιορίζεται σύμφωνα με τις προσωπικές ανάγκες του κάθε θεραπευόμενου ξεχωριστά.

       Η διάρκειά της εξαρτάται από το είδος του προβλήματος, τα κίνητρα του θεραπευόμενου αλλά και από τους συγκεκριμένους θεραπευτικούς στόχους που διαμορφώνουμε από κοινού, από τις πρώτες κιόλας συναντήσεις, αλλά κυρίως από τη θέληση και την ετοιμότητά του να επεκταθεί σε εκτενείς ή περισσότερο στοχευμένους τομείς της λειτουργικότητάς του.

       Η θεραπευτική σχέση είναι ένα ιδιαίτερο είδος «συνάντησης» που χτίζεται βαθμιαία. Η ποιότητά της και το κλίμα ασφάλειας που δημιουργείται μεταξύ θεραπευτή – θεραπευόμενου, απαιτεί χρόνο, καθώς σε πολλές περιπτώσεις, η ίδια η εμπειρία αυτής της συνάντησης είναι περισσότερο θεραπευτική για τον αναλυόμενο, απ' ό, τι το ίδιο το περιεχόμενο των συνεδριών.

       Απαιτείται, λοιπόν, η καλλιέργεια ενός κλίματος εμπιστοσύνης στα πλαίσια του οποίου ξεκινάμε ένα ταξίδι στα άδυτα της ψυχής, με σεβασμό πάντα στις ανάγκες, το βαθμό ετοιμότητας για εμβάθυνση και τους προσωπικούς ρυθμούς του αναλυόμενου. Για το λόγο αυτό, το θεραπευτικό συμβόλαιο περιλαμβάνει συνήθως από 12 έως 20 συνεδρίες.

 

«Αφού πληρώνω τόσα λεφτά, ο ψυχολόγος μου οφείλει να μου βρει τις λύσεις!»

Παλινδρόμηση

       Ένας ψυχοθεραπευτής εκπαιδεύεται στο πώς να σε βοηθήσει να βελτιώσεις κάποιες αδυναμίες σου. Δεν μπορεί να κάνει για σένα αυτό που πρέπει να κανείς για τον εαυτό σου. Αυτός δεν είναι ο στόχος μιας θεραπευτικής συνάντησης. Ο θεραπευτής δεν αντικαθιστά τον άλλοτε γονέα που θα σε καθοδηγήσει, ούτε επιδιώκει να χτίσει μια σχέση εξάρτησης παίρνοντας το ρόλο του εξουσιαστή. Θα σε υποστηρίξει να βρεις στόχους που αρμόζουν στο μοναδικό προσωπικό σου σχέδιο ζωής και θα σου προσφέρει όλα εκείνα τα εφόδια που χρειάζεσαι για να μπορείς να σταθείς μόνο στα πόδια σου και να ανακαλύψεις νέους, ώριμους και δημιουργικούς τρόπους για να πάρεις τον έλεγχο της ζωής στα χέρια σου.

       Η ψυχοθεραπεία είναι συμμαχία. Απαιτεί τη θέλησή σου και τη συνεργασία σου προς την επίτευξη ενός κοινού στόχου. Ο θεραπευόμενος δεν είναι παθητικός δέκτης έτοιμων «συνταγών ευτυχίας» αλλά συν-δημιουργός και ενεργός συμμέτοχος στον αγώνα της εσωτερικής  του αναζήτησης. Μοιράζεται εξίσου την ευθύνη για την πορεία της θεραπείας, όπως εκπαιδεύεται στο πλαίσιό της, να αναλάβει την ευθύνη της ζωής του, παίρνοντας αποφάσεις με υπευθυνότητα και ελευθερία.

 

«…Η ψυχοθεραπεία βοηθά μόνο ανθρώπους με σοβαρές ψυχικές διαταραχές…»

Διχοτομικός τρόπος σκέψης

       Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει τον καθένα, οποιουδήποτε είδους προβλήματα και να αντιμετωπίζει. Δεν υπάρχουν «σημαντικές» και «ασήμαντες» δυσκολίες. «Πρόβλημα» θεωρείται κάθε κατάσταση που υποκειμενικά βιώνεται από το άτομο ως αδιέξοδη, και θεωρεί πως χρειάζεται υποστήριξη για να την αντιμετωπίσει.

       Ως ψυχοθεραπευτές είμαστε εδώ να υποστηρίξουμε οποιονδήποτε θεωρεί πως βρίσκεται σε μια δύσκολη θέση και είναι καθήκον μας να προσφέρουμε  τις υπηρεσίες μας και να συμμαχήσουμε με τον θεραπευόμενο, στην κοινή προσπάθειά μας να ανακαλύψουμε εναλλακτικούς τρόπους δράσης που θα διασφαλίσουν μια υγιή και θετική ζωή.

 

«…Οι ψυχολόγοι ενδιαφέρονται μόνο για το παρελθόν μου… Ξέρω ήδη… για όλα φταίνε τα βιώματά μου… »

Διανοητικοποίηση

       Είναι αλήθεια πως, έτσι όπως προβάλλεται η ψυχοθεραπεία στον κινηματογράφο, κάποιος θα μπορούσε να υποθέσει πως οι ψυχολόγοι ασχολούνται αποκλειστικά με τη διερεύνηση της παιδικής ηλικίας. Αυτή, άλλωστε ήταν και η βασική θεωρία της ψυχανάλυσης.

       Τα σύγχρονα μοντέλα ψυχοθεραπείας εστιάζουν κυρίως στο «εδώ και τώρα», στο παρόν και χρησιμοποιούν ένα ευρύ φάσμα τεχνικών για να προσφέρουν άμεση ανακούφιση σε τωρινά συμπτώματα. Οι πληροφορίες από το παρελθόν, χρησιμοποιούνται για να εξερευνήσεις κατά πόσο τα βιώματα της παιδικής ηλικίας έχουν συμβάλλει στην εμφάνιση των σημερινών σου δυσκολιών. Με αυτό τον τρόπο, αποκτάς επίγνωση για τις αιτίες των πράξεών σου. Σίγουρα, το δώσεις απαντήσεις στα «γιατί» της συμπεριφοράς σου, δε λύνει αυτόματα το πρόβλημα που αντιμετωπίζεις στο παρόν.

       Ωστόσο, η ανασκόπηση του παρελθόντος αποκαλύπτει τους μαθημένους τρόπους αντίδρασης, η γνώση των οποίων αποτελεί τη βάση για τη δημιουργία νέων και αποτελεσματικότερων τρόπων διαχείρισης των συναισθηματικών δυσκολιών.

       Άλλωστε, η βασική φιλοσοφία της Ψυχοδραματικής ψυχοθεραπείας, είναι να βοηθήσει τον αναλυόμενο να: «ανακαλύψει νέους τρόπους αντίδρασης σε παλιά προβλήματα, και επαρκείς τρόπους αντίδρασης για να διαχειρίζεται νέες καταστάσεις.» Moreno

       Στόχος της ψυχοθεραπείας είναι να απελευθερωθείς από τις σκιές του παρελθόντος, κοιτάζοντάς το από μια άλλη οπτική γωνία, και να επικεντρωθείς στους στόχους και τις προτεραιότητές σου για το μέλλον. Έτσι επιτυγχάνεται η αλλαγή.

 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 1 από 2